Em’kal Eyongakpa

Oude Kerk, Amsterdam (18 sept – 26 sept 2021)

Geluiden zijn de belangrijkste drager in de praktijk van Em’kal Eyongakpa, en zijn ideeën putten steeds meer uit inheemse kennissystemen, etnobotanie, toegepaste mycologie en technologie. In de Oude Kerk is de beleving van klank en geluid vaak een collectieve ervaring, een spel van frequenties en architectuur. Met het nieuwe werk babhi–bεrat 21r maakt kunstenaar Em’kal Eyongakpa van de geluidservaring zowel een persoonlijke als ook een collectieve belevenis in het oudste gebouw van Amsterdam.

Het geluid sculptuur babhi–bεrat 21r gepresenteerd in de Oude Kerk (18 sept – 26 sept 2021) is onderdeel van babhi-manyɛp/ babhi-bawɛt, (series: mbaŋ). Vertaald uit Kɛnyaŋ, een taal uit Manyu (Zuid-Oost van hedendaagse Kameroen), betekent mbi ‘pad’, ‘route’ (meervoud babhi). Bawɛt betekent olie, terwijl manyɛp ‘water’ betekent. De vertaling van babhi-manyɛp/ babhi-bawɛt is ‘waterwegen/ oliewegen’.

Eyongakpa’s geluidservaring verspreidt zich via houten pulserende platforms in het midden van de kerk door de gehele ruimte en vormen een pad waarop bezoekers kunnen lopen. Ze zetten onbewerkte geluidsopnames, gemaakt door de kunstenaar tijdens nachtelijke fietstochten/ processies door de stad, om in een fysieke ervaring van klank. Natuur- en buitengeluiden vinden zo een weg naar binnen. De locaties en straten langs de route – waar Eyongakpa de opnames maakte – suggereren historische en conceptuele connecties met verzetsbewegingen gelinkt aan water, aardgas/ olie en andere grondstoffen uit de Golf van Guinee en daarbuiten. Voortbouwend op het idee van gedeelde ruimte en land verweeft de kunstenaar deze gedachten met de gedeelde ruimte van de Oude Kerk. Het werk van Eyongakpa prikkelt de oren, het lichaam en de verbeeldingskracht; het is een fysieke ervaring van klank in de ruimte.

Over de kunstenaar

Em’kal Eyongakpa is afgestudeerd in plantenbiologie en ecologie (Universiteit van Yaoundé 1) en was als resident verbonden aan de Rijksakademie in Amsterdam.Zijn werk stelt vragen over milieu, identiteit en vrijheid. Aangezien Kameroen tot na de Eerste Wereldoorlog onderworpen was aan Duitse koloniale macht en tot na 1961 tussen Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk verdeeld was, onderzoekt Eyongakpa hoe politieke structuren uit het verleden vandaag de dag nog doorwerken in de samenleving. In zijn atelier in de Bijlmer, dat vol staat met geluidsapparatuur en zelfgemaakte instrumenten, maakt hij samen met kunstenaars, wetenschappers en vrienden uit de buurt muziek- en geluidscomposities. Eyongakpa staat ook bekend om zijn reizende onderzoeksruimten en autonome kunstcentra: KHaL! SHRINE (Yaounde, 2007-2013), Bɔɔ Bɛtɔk/ɛfúkúyú, (Amsterdam, 2017-heden).